Er hangt iets in de lucht: bijna 3 oktober

 Heerlijk, die spanning die in de lucht hangt. Je ruikt de herfst, de vochtige geur van bladeren die opeens overal liggen. En.... het is bijna 3 oktober en dat betekent Feest in Leiden! Of, zoals dit mooi verwoord wordt in het stukje proza Het vette verhaal van die vette fissa op 3 oktober, fissa! Dit in jongerentaal opgetekende verhaal legt in voor jongeren in toegankelijke taal de oorsprong van het Leidens Ontzet uit. 

Direct in het begin wordt de jonge lezer getrokken door de straattaal:

 'Ik ga jullie een tantoe sappig verhaal vertellen over waarom we elk jaar op 3 oktober een vette fissa vieren. Het verhaal begint in een tijd dat het er kaulo slecht aan aan toe ging in 071, in de 16e eeuw. Vet lang geleden dus.' Erg origineel en ook toegankelijk gemaakt voor de ouders door de woordenlijst voor de papa's en de mama's. Deze versie is afkomstig uit het blad van de 3 October Vereeniging Leiden. Zie onderaan de foto van deze tekst. 

Lekkere warme trui van Leidens Ontzet gekocht!

Haring en wittebrood

Tijdens de registratie voor de jaarlijkse haring en wittebrood wordt dit magazine uitgedeeld waarin de historie van het Leidens Ontzet in geuren en kleuren de overwinning op de Spanjaarden uiteen wordt gezet. 

Voor de niet-Leidenaren heel in het kort: de traditie van het uitdelen van haring aan wittebrood aan de Leidenaar stamt uit 1574. Leiden was de 16e eeuw bezet door Spanjaarden en werd op 3 october 1574 door de Geuzen bevrijd. De Leidenaren hadden zich gedurende de bezetting in de Burcht verschanst en leden honger. Terwijl de Spanjaarden zich voor het natte water uit de voeten maakten, had Willem van Oranje om de Leiden te bevrijden, de dijken doorgestoken, kwam de Geuzenleider Louis de Boisot de stad binnen. Hij had voor de uitgehongerde Leidenaar voedsel meegenomen en deelde dit uit: haring en wittebrood. En deze traditie wordt jaarlijks voortgezet door op 3 oktober, na de reveille, in De Waag de haringen en het wittebrood uit te reiken.

Voor de liefhebber een link met historie van de site van 3 october historie. 

Opgelost!

In een eerder blog - transformatie naar huisvrouw - heb ik al eens iets geschreven over huishoudelijke beslommeringen die mij bezig hielden. Ik heb echt respect voor huisvrouwen die een bepaalde regelmaat en structuur in hun dagelijkse werkzaamheden hebben gevonden. Zelf ben ik nog wat zoekende, maar kan niet anders zeggen dat ik me nog niet heb verveeld. Tot nu toe is het echt steeds schitterend weer geweest, waardoor ik veel op de fiets, mét fietstassen, op pad ben geweest. Ik ben dan ook een lekker kleurtje gekregen en voel me erg vrolijk. Helemaal als ik thuiskom en ik zie en ruik de

heerlijk ruikende lelies. Dat deze bloemen ook voor wat overlast kunnen zorgen, heeft iedereen weleens meegemaakt. Onlangs had ik, ik kon echt geen 'nee' zeggen tegen mijn bloemenmannetje weer eens twee héle grote bossen gekocht. 

Zo groot dat ik het zelfs over drie vazen moest verdelen. Ze waren zo groot omdat er meerdere knoppen per steel waren. Echt, je rook de héérlijke geur door het hele huis. Ik waarschuw continue iedereen dat ze voorzichtig moeten zijn omdat het stuifmeel echt zo op je kleding zit en er bijna niet is af te halen. Deze keer geen ongelukjes met kleding, maar wel met de gymbal. Deze ligt namelijk niet stil, maar rolt en dus tegen een van de vazen waardoor er twee grote plekken met gele stuifmeel op de blauwe bal verschijnen. Ik probeerde het nog met een doekje weg te vegen, maar dat werkte averechts. Had ik wel kunnen weten, maar was mijn eerste reactie. Om het dan goed weg te krijgen, de bal in de tuin verder schoon proberen te krijgen. Geen enkel schoonmaakmiddel werd geschuwd: Vim, de nieuwe Pink Soda en ook ammonia. Niets hielp, het werd alleen maar erger. De bal was nog nat van alle schoonmaakpogingen dus liet ik hem in de tuin opdrogen. Wat schetst mijn verbazing? Alle vlekken helemaal weg! Dat was dus gewoon opgelost door het te laten drogen.
Zo simpel kan het zijn. 
Had nog zo'n Eureka-ervaring met schoonmaken. Iedereen herkent het wel, denk ik althans, dat je de koelkast schoonmaakt en niet meer goed weet hoe je het had ingericht. Of hoe je bakken en de plankjes er weer 'in krijgt'. Dat laatste lukt me steeds beter, maar toch ging er iets niet goed. Ik had met mijn noeste schoonmaakbui deze keer ook twee tussenstukjes, soort houdertjes, uit de koelkast gehaald. Ik plaatste deze terug en wilde daar de twee halve plankjes op terugplaatsen. Dat lukte maar niet. Ik ging aan mezelf twijfelen, heb al niet zo'n ruimtelijk inzicht. Ik besloot het even te laten voor wat het was en ging snel, op de fiets :), naar mijn intake bij VluchtelingenWerk. Toen ik laatst besloten had om tijdelijk even te stoppen met lesgeven, had ik mezelf voorgenomen om vrijwilligerswerk te gaan doen waarbij ik anderen kan helpen met de Nederlandse taal. Het was een aangenaam gesprek en ik ga binnenkort als klassenassistent aan de slag. Na het gesprek kreeg ik nog een ontzettend leuk boek met ervaringen van een NT2-docent. Mooie en ik denk voor mij straks herkenbare anekdotes. We gaan het zien, ik ben erg benieuwd naar de kennismaking met deze nieuwe wereld met wereldburgers.

Weer thuis gekomen, stortte ik me nogmaals op de twee halve plankjes en de bijbehorende inzetstukjes. Ik probeerde weer hetzelfde, maar uiteraard wat eerst niet paste, paste nu nog steeds niet. Ten einde raad verwisselde ik, geheel tegen mijn gevoel in, de inzetstukjes van kant. Om het in de zijkant te kunnen schuiven moesten ze  - voor mijn gevoel - op zijn kop. En voila, nu lukte het opeens wel om de twee halve plankjes er tussen te schuiven. Soms moet je gewoon de boel eens op zijn kop zetten en een ander perspectief proberen. 

Wat een heerlijk gevoel, had ik toch maar mooi zelf opgelost!

Als ik nu naar buiten kijk, snap ik waarom de Spanjaarden Leiden ontvluchtten. 

Of zoals Murat en Shannia veelvuldig plachten te zeggen: 'Winter is coming' een befaamde quote uit de serie Game of Thrones. 

Ik heb dit nooit gezien, alleen al de aanblik van dit ijskoude tafereel bezorgt mij rillingen.

Gelukkig zit ik lekker binnen en geniet in 071 van mijn lelies. 

Helaas kan ik op het internet nergens deze versie vinden, dus heb ik maar een foto gemaakt en deze toegevoegd. Te leuk om niet te laten zien.