Feestje van jong tot oud , jong geleerd oud gedaan, gifmenger 2.0

Lekker dansen en feestvieren

Zaterdag 22 april was ik in de gelukkige omstandigheid om met mijn familie, vrienden en vage kennissen mijn verjaardag te vieren. En wat een feestje is het geworden! Afgelopen jaarwisseling hadden we leuk feestje in petto, compleet met discolampen en leuke muziek en uiteraard met een hapje en een drankje. Helaas gooide een fikse griep van ons allebei roet in het eten. We lagen gezellig samen ziek te zijn tijdens het vuurwerk. Wat je noemt met recht een discodeceptie. Dus de eerstvolgende gelegenheid om een feestje te vieren grepen we met beide handen aan. Murat had onlangs de jeugdige leeftijd van 57 bereikt, ik dus ook een jaartje op teller erbij waardoor we samen 111 jaar! zijn. Daarnaast in april ook alweer 29 jaar getrouwd en als klap op de vuurpijl ook nog eens een weekje voor ons 'second honeymoon' een lange trip naar de USA. Het land waar we tijdens onze huwelijksreis voor het eerst kennis mee hadden gemaakt en ons vele malen heeft verleid weer te komen. Reden te over voor een feestje dus. We werden verrast met bezoek van 5 weken tot 79 jaar jong en hebben lekker kunnen dansen en echt een feestje gevierd.

A lovely and beautiful 
little girl called Willow,
wie wil haar nu niet 
in je armen houden! 

Thanks everyone!

We zijn enorm verwend en hebben genoten van ieders aanwezigheid. Cadeautjes zoals mooie en praktische notitieblokjes voor op reis, spelletjes, een zelf in te vullen restaurant review boekje, waslijntje (stel dat we weer zoiets als in Japan creatief met was meemaken, dan hebben we in ieder geval onze eigen waslijn) en veel moneys om te spenden in the USA. Gaan we zeker wat leuks mee doen!

Gifmenger 2.0, jong geleerd oud gedaan
De leden van de Pinkstergemeente Edgar en Murat kunnen een lekker cocktailtje shaken en een GT specail is ook aan hen toevertrouwd. Ze worden dan ook niet voor niets 'gifmengers' de genoemd. Nu heeft onze jongste dat gen ook; en dat is te merken. 

Als een malle stond hij de ene na de andere cocktail te shaken. Bijzondere cocktails die ik nog niet eerder geproefd had zoals Pornstar Martini en Espresso Martini. Al dat lekkers viel wel in de smaak bij een ieder.  Gelukkig had ie ook even tijd met zijn tante en nichtje op de foto te gaan. 

Party time
Al met al was het een feestje waar Frank Gallager zou hebben gezegd: 'They know how to throw a party!' Frank is een legendarisch verschijnsel uit de serie Shameless waar we jaren geleden met veel plezier naar keken. Een alcoholist die als alleenstaande vader het met zijn zes kinderen moet zien te rooien in een arme wijk in Manchester. Zijn vrouw heeft hem verlaten en is een lesbische relatie begonnen. Ik vroeg me altijd af of die relatie de reden was dat zij vertrok of dat er andere omstandigheden waren. 

Frank Gallagher uit Shameless

Een blik op hem, het huis, de wijk en je wilt zo snel mogelijk zo ver mogelijk weg. Maar toch, als je eenmaal bekend bent de leden van het gezin, en de buren en andere aanverwanten, leef je zo met ze mee, dat je wilt blijven zien in welke situaties ze telkens weer belanden en hoe ze zich daaruit weten te redden. Een mooi staaltje kunst van hoe 'an ordinary family in the UK' zich in het dagelijkse leven redt.
Alhoewel wij als nuchtere Nederlandse tv-kijkers dit vooral als fictief bestempelden, verzekerde een collega van Murat, afkomstig uit Manchster, dat zulke families echt bestaan. Wij hebben wel een feestje à la Frank Gallagher gevierd, maar daar dat ik ook de enige overeenkomst.

Al vroeg in de ochtend 
in de weer met coctails
voorbereiden.

Natuurlijk moest ook iemand van de Pinkstergemeente het licht uitdoen, ik noem geen namen André, maar om half vijf doken we ons bedje in. Wij werden niet wakker door een baby - arme moeders die borstvoeding geven en telkens gewekt worden als een klein hummeltje honger heeft - maar wel om half 9. Nog even blijven liggen, maar daarna toch begonnen met het opruimen. Tjsa, je moet ook altijd weer veel opruimen; met een feestje haal je altijd alles uit de kast. Vind ik zo'n vindingrijke uitdrukking waar ik na ieder feestje weer in mezelf moet lachen. Daarom hou ik zo van taal.