Verplichte literatuur en andere zaken

Wat is nu echt iets Nederlands?

Zelf ben ik niet echt van deze hokjes en hou ik meestal juist niet van die echte Nederlandse dingen zoals haring, kaas of Nederlandse muziek. Sommige liedjes kunnen mij echter wel bekoren, vaak wat oudere liedjes zoals  Ons dorp van Wim Sonneveld. Dit is echt ouderwets, ik weet het, maar het raakte mij op jonge leeftijd. Ik zat in het examenjaar van de mavo (heel wat jaartjes geleden) en samen met het lied Over de muur van het Klein Orkest moesten we dit als schoolexamen analyseren. Op de een of andere manier werd ik door de teksten en de melodieën zo gegrepen, dat mijn liefde voor deze talen ontstond om zo later anderen te helpen deze taal te leren. Ons dorp speelde ik onlangs af voor de cursisten van Vluchtelingenwerk die Nederlands moeten leren. Vond dat wel passend om zo wat over het Nederland van vroeger te laten zien en horen. Dat Nederlands zo'n lastige taal is, ondervind je pas echt als je deze taal aan anderstaligen moet leren. Petje af voor hen! Ik geef het je te doen, maar als je het onder de knie hebt, kun je je in ieder geval staande houden in deze maatschappij.

Reclamefolders
Thuis maken noemen wij dit altijd gekscherende 'verplichte literatuur'. Murat - zoals de naam verraadt niet afkomstig uit Nederland - is dol op dit typisch Nederlandse gebruik. Het heeft ook echt effect, moet ik eerlijkheidshalve bekennen. Ik word daadwerkelijk getriggerd door bepaalde acties en ga die dan ook kopen. 

Vorige week bracht Murat mij zelfs op het idee om weer eens naar Ikea te gaan, dat kwam door dit foldertje, zat bij een magazine en hij werd op het verkeerde been gezet. Grappig wat voor effect lay out en kleuren met je hebben. Dat doet reclame dus!
Eigenlijk 'mag' ik nooit naar Ikea, omdat ik dan onnodige dingen koop. Dat is niet altijd zo, want servetten bijvoorbeeld heb je altijd nodig. Maar goed, wij verschillen hierin van mening. Gelukkig een van de weinige dingen :).
We gingen uiteindelijk met de motor, tsja dan kan ik ook weinig kopen, zullen we maar zeggen. Was overigens wel met wederzijdse instemming.
En inderdaad, niet veel gekocht. Ik servetten, 5 pakken, en 1 tafelkleed en hij zelfs 8 placemats. Dus wie koopt hier nu veel bij Ikea?

Koffie bij Ikea, voor weinig, echt Nederlands

Ik bedenk me dat ik met mijn taalmaatje nog niet over dit fenomeen heb gehad. Ikea, ik ga haar binnenkort eens hier mee naar toe nemen. Moet wel voor 1 mei, want gaat onze vlucht naar Washington DC. Toevallig heb ik wel gezien dat er ook in de VS Ikea's zijn; kunnen we mooi daar lekker koffiedrinken, ontbijten of andere dingen doen. 

Patatgeneratie
Afgelopen donderdagavond heb ik weer genoten van 'mijn' boekenclub. Het merendeel - vermoedelijk tweederde - van de deelnemers heeft de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. Dat mag de pret niet drukken; ik durf te zeggen dat dit - bij mij althans -  de feestvreugde juist vergroot. Ik leer iedere keer weer nieuwe dingen, zoals deze keer 'de patatgeneratie'. Het boek dat we bespraken Zomervacht is geschreven door Jaap Robben, iemand van de 'patatgeneratie'. Deze term kende ik nog niet en heb het vandaag nog even verder uitgezocht. Handig hoor, internet, op de site van Youngworks vond ik een uitgebreide toelichting (zie link: patatgeneratie) op dit begrip. Eigenlijk wordt het de 'Pragmatische generatie' genoemd. Van 'Babyboomers' en 'Generatie X' had ik al eerder gehoord. Toevallig in het kader van marketing waarbij je doelgroepen benadert op basis van hun behoeften. Eigenlijk helemaal niet toevallig dus dat aan het einde van het artikel, met overigens interessante informatie, 'lokken' naar hun site: Wil je meer weten over de jongste generatie binnen jouw organisatie? Of juist over de samenwerking tussen alle generaties? Samen met Generations INC. kunnen we je gericht adviseren. Neem contact met ons op. We praten er graag over door!"  PS: als je iets meer over dit boek wilt lezen, dan kun je mijn ervaring via deze link Zomervacht lezen.

Wat reclame onbewust nog meer met je doet

In de supermarkt was laatste een aanbieding van pannenkoekenmeel. Ik kreeg direct zin om dit weer eens te bakken en mijn taalmaatje met deze zeer Nederlandse traditie kennis te laten maken. En niet alleen op de traditionele wijze, maar met een vleugje van andere invloeden. Toen ik vertelde dat ik voor haar hartige (vreemd woord trouwens) zou gaan maken, keek zij heel raar op. "Pannenkoeken met kip, gehakt, sla en kaas? Dat is toch niet lekker? Je eet dat toch met syrup?" was haar begrijpelijke reactie. Toch probeerde zij en haar gezin dit, en vonden dit heerlijk. 
Op vrijdag ging ik nog even naar AH en wat schetst mijn verbazing? Het was nationale pannenkoekendag (nationale pannenkoekendag). Daar had ik nog nooit van gehoord. Blijkbaar toevallig, of juist weer niet, had ik besloten om pannenkoeken te bakken. 

Naast pannnenkoeken is patat ook heel Nederlands. En de bijbehorende patatgeneratie, weer een nieuw woord wat ik dankzij mijn boekenclub bij de bespreking van Zomervacht van Jaap Robben weer heb geleerd. Je bent nooit te oud om te leren!