Tijd vliegt voorbij; het is nu alweer half januari 2023 en ik realiseer me dat ik al vier maanden lekker thuis aan het genieten ben. Ondanks dat ik schijnbaar alle tijd heb, lijkt deze nog sneller te gaan dan toen ik aan het werk was. In de kerstvakantie hadden we gepland om lekker musea te gaan bezoeken, maar door het vervelende griepje moesten we niet alleen ons geplande discofeestje, discodeceptie, annuleren maar konden we de geplande uitjes ook niet door laten gaan. De twee tentoonstellingen in Leiden die ik graag wilde bezoeken waren Imagine Intuition, Lakenhal en Wabi sabi in het Sieboldhuis. Toevallig allebei tot en met 15 januari 2023. Reden te meer om dit weekend onze slag te slaan. Zaterdagochtend kwam de regen met bakken uit de hemel, dus besloten we met de bus te gaan. Het was best druk in de bus; ja, wie gaat er met zulk weer met de fiets of te voet naar de stad. Wij niet dus.


Imagine Intuition
Droog overgekomen was het vanaf Leiden Centraal nog een korte wandeling naar het vermaarde Museum De Lakenhal, gevestigd aan de mooie gracht de Oude Singel.
De tijdelijke tentoonstelling was een weergave van de werken van zeven verschillende installaties die je kennis lieten maken met het mysterie van intuïtie. Zo zie je onder andere een installatie van
Bram Ellens die twee robots met elkaar laat interacteren. Het zijn een moeder en kind; het oerbeeld voor intuïtieve relaties en communicaties. Al kijkend naar deze twee robots dicht je ze echt menselijke eigenschappen toe, zoals dat de moeder zich voorover buigt en het kind een kusje geeft. Je weet dat dit niet kan en toch geef je je over aan deze projectie; antropomorfisme pur sang. Leuk om het enthousiaste geluidje van een toeschouwer van 3 jaar te horen: 'Ze geven elkaar een kusje!'
Zoals op de poster weergegeven, was er ook nog iets met een weergave van het lichaam. Voor het binnentreden van de zaal, zag je een soort afbeelding waar het leek alsof je het lichaam van een vrouw zag, omgeven met een soort wervelwind van kleuren. Het bleek een afdruk te zijn van de installatie Harmonic Dissonance: Phantom Body waarbij kunst en wetenschap in elkaar overvloeien. Het is een interactieve presentatie waarbij de bewegingen van de bezoeker worden vastgelegd in beeld en geluid. Als je goed kijkt, zie je in deze afbeelding Murat en mij naast elkaar staan. Bijzonder om te zien en te horen.
You are present by Janet Vollebregt JANET VOLLEBREGT, laat Oosterse en Westerse filosofie samenkomen.


Dan was er ook nog een hele mooie, rustige ruimte met een groot kussen omgeven met roze stenen. Het geheel was omringd met een soort stalen draden die als een koepel over het kussen heen boog. Hierbij kon je door het raam, ook gewoon het dagelijkse leven van een zaterdagmiddag in Leiden aan je voorbij zien gaan. Daar moest ik wel even een zen-momentje van maken.
Tenslotte nog even naar het moois van de natuur gekeken door de film Planktonium van Jan van IJken te bekijken. Zo bijzonder hoe het leven van plankton eruit ziet. Nooit geweten dat deze wonderschone wezens zo prachtig zijn. Via een microscoop laat hij de kijker de hele bijzondere leefwereld van plankton zien. Fascinerende beelden zoals bijvoorbeeld - in mijn ogen bijna een discoversie - van de comb jelly.
Wabi sabi
Op de markt nog even lekker een visje gehaald, gezond bezig is wel nodig als we wat lichter en fitter naar de USA willen, en weer met de bus naar huis. Het regende nog steeds pijpenstelen, dus ons plan om te wandelen lieten we even voor wat het was. Dat bewaarden we voor zondag; iets betere weersvooruitzichten. Dat klopte, weliswaar harde wind maar daar lieten we ons niet door weerhouden. Op naar het Sieboldhuis naar de tentoonstelling wabi sabi wat ongeveer de kunst van het imperfectie betekent. Ik noteer bewust ongeveer omdat het begrip zich moeilijk in woorden laat vatten. Wat mij vooral opvalt is ook hier weer de fascinatie van de natuur dat terug laten komen in kunst. De beelden van bijvoorbeeld het plankton was ook echt pure kunst, terwijl het 'gewoon' de natuur is. Bij ons thuis halen we dan de grappige uitspraak 'Zo is natuur' aan, hilarisch hoe deze man dit verwoordt: zie filmpje Blikje in de water, zo is natuur.
Op de site van het Sieboldhuis staat heel treffend: 'In een tijd waarin alles mooier, sneller en beter moet, geeft deze tentoonstelling de mogelijkheid voor reflectie en de persoonlijke ervaring van het Japanse esthetische concept van wabi-sabi.'
Op de terugweg, wandelend, nog even kopje koffie bij onze knappe zoon genuttigd. Ons weekend was weer helemaal top!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten